شرکت هنرمندان ایرانی در سه‌سالانه‌ی میلان: «زمین بی‌قرار»

Picture 049

تاریخ: ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۶

در نمایشگاه «زمین بی‌قرار» که بیش از ۶۰ هنرمند از بیش از ۴۰ کشور دنیا در آن شرکت دارند؛ نام سه‌ هنرمند ایرانی رامین حائری‌زاده‌؛ رکنی ‌حائری‌زاده و حسام رحمانیان هم دیده می‌شود.

این نمایشگاه جغرافی‌های واقعی و خیالی را کندوکاو و اودیسه مهاجران را از راه قصه‌های شخصی و جمعی هجرت را بازسازی می‌کند.

زمین‌ بی‌قرار نام خود را از مجموعه‌ شعرهایی از ادوارد گلیسانت؛ نویسنده‌ی اهل کاراییب به وام گرفته که پرسش چگونه فرهنگ‌های متفاوت می‌توانند با هم هم‌زیستی داشته باشند را در شعرهایش مو‌شکافی می‌کند. این نمایشگاه در پروژه‌ی گلیسانت سهیم است؛ پروژه‌ای فوری و لازم که می‌کوشید این اکنون ناپایدار و ناآرام را به عنوان یک چندصدایی آواها و روایت‌ها به نمایش بگذارد.

از راه آثار بیش از شصت هنرمند از بیش از چهل کشور از جمله آلبانی؛ الجزیره؛ بنگالدش؛ مصر؛ غنا؛ ایران؛ عراق لبنان؛ سوریه و ترکیه در آن شرکت دارند؛ و با شواهد و اسناد تاریحی و اشیای فرهنگی؛ این نمایشگاه تجربه‌ها و درک‌ودریافت‌های مهاجرت و بحران کنونی پناه‌جویان را به عنوان یک دگرگونی دوران‌سازی نشان می‌دهد که تاریح؛ جغرافی و فرهنگ معاسر را از نو قاب‌ می‌گیرد.

زمین بی‌قرار که جغرافی‌های واقعی و خیالی را کندوکاو می‌کند؛ مهاجرت پناه‌جویان را از راه قصه‌های مهاجرت شخصی و جمعی بازسازی می‌کند که از درجات متفاوتی از فوریت و تمنا الهام گرفته شده است. نمایشگاه پیرامون سلسله‌ای از خطوط جغرافیایی و موضوعی پرس‌وجو می‌چرخد – جنگ در سوریه؛ حالت اضطراری در لامپیدوسا؛ زندگی در اردوگاه‌های پناهندگان؛ شخصیت چادرنشین یا شخصی بی‌میهن و مهاجرت ایتالیایی‌ها در آغاز سده‌ی بیستم – که با کارهایی برخورد می‌کنند که استعاره‌های دیدنی برای شرایط پرچنب‌وجوش و پر خطر در اختیار می‌گذارد.

زمین بی‌قرار به ویژه بر نکته کانونمند می‌شود که چگونه هنرمندان شاهدان رویدادهای تاریخی می‌شوند و چگونه هنر می‌تواند تغییر اجتماعی و سیاسی را در شخص توصیف کند. کارهای به نمایش گذاشته شده به این ایمان نویافته‌ اشاره دارد که این مسئولیت هنر و هنرمندان است تا دنیا را به نگاره درآورند و تغییر دهند؛ تنها نگاره‌هایی از ناسازگاری‌ها نیافرینند؛ بلکه نگاره‌هایی را بیافرینند که فضایی برای اندیشه‌ورزی و دادوستد نقدآمیز ارائه دهد. این داستان‌ها با هم – که میان حماسه تاریخی و خاطرات زمان واقعی پیش کشیده می‌شوند – بینشی از هنر به عنوان روزنامه‌نگاری تغزلی؛ مستندهای عاطفی و شواهد زنده و حیاتی به دست می‌دهند.

این نمایشگاه که روز ۲۸ آوریل (۸ اردیبهشت) در میلان گشایش یافت تا ۲۰ اوت (۲۹ مرداد) ادامه دارد.

منبع: فراایران از سایت سه‌سالانه میلان