نمایشگاه شیرین نشاط در بنیاد رابرت راشنبرگ نیویورک
نمایشگاه شیرین نشاط در بنیاد رابرت راشنبرگ
(۳۱ ژانویه – ۱ مارس ۲۰۱۴)
منبع: بنیاد راشنبرگ
برگردان به فارسی: آرش علی اصغری
بنیاد راشنبرگ آثاری از هنرمند مشهور ایرانی شیرین نشاط را در قالب برنامهای با عنوان تک به تک و در نمایشگاهی در حمایت از هنرمندان معاصر در خلق آثاری در خدمت پیشبرد حقوق بشر، درک و تفاهم فرهنگی و پاسداری از صلح جهانی، به نمایش گذاشته است. آثار جدید شیرین نشاط از ۳۱ ژانویه تا اول مارچ ۲۰۱۴ در فضای پروژهی بنیاد رابرت روشنبرگ نیویورک برپا است.
پس از سری عکسهای مجموعه “شاهنامه” اش (۲۰۱۲)، که نمایانگر روحیه انقلابی مردم خاورمیانه در “بهار عربی” بود، بنیاد راشنبرگ، سفارش مجموعه جدیدی را به نشاط داد. نشاط برای انعکاس دادن وقایع پس از انقلاب مصر، خود را آماده سفر به این کشور کرد. اما پیش از آغاز سفر، همکار و دستیار قدیمی او، “لری بارنز” عکاس، با فاجعه غیرمنتظره از دست دادن دخترش روبرو شد. عذای بارنز، و حس عمیق از دست دادن در کشوری که دچار آشوبهای فراوان است، نشاط را ترغیب به اختصاص دادن این پروژه به کندوکاوی در زمینه تجربه همگانی درد، و سوگواری، چه در سطح فردی و چه در سطح ملی کرد.
در مصر، نشاط از چند نفر دعوت کرد تا داستانهایشان را در مقابل دوربین او تعریف کنند و بدین گونه، مجموعه آثاری با عنوان “خانهمان آتش گرفتهست” خلق شد. او با نشان دادن سوژههایش از نزدیک و با صراحتی مستقیم، نشاط، عمق نگاه هر کدام از آنها را به تصویر میکشد، و بدین گونه رابطهای خشک و مستقیم را میان موضوع و بیننده برقرار می کند. سپس روی عکسها را با پردهای از کلماتی تقریبا نامفهوم پوشانده، و روی چین و چروکهای سوژههایش را با کالیگرافی میپوشاند و بدین گونه بازتابی از این فاجعه ملی و جداییناپذیری آن، از ماجرای زندگی فردی هرکدام از سوژهها را ارائه میدهد. این مجموعه به طور کلی، بیننده را وادار به پذیرفتن بهایی میکند که برای تحول سیاسی و اجتماعی ناشی از نفی انسانیت در مقابل کسانی که به عنوان “دیگری” شناخته میشوند، باید پرداخت.
“این تبادل انسانی و به اشتراک گذاشتن هیجانات و احساسات میان من، سوژهها و بارنز، از مهمترین و تکاندهندهترین تجربیات من در خلق آثار هنری است، و لحظهای خاص در ناپدید شدن ناگهانی مرز میان زندگی و هنر به شمار میآید. من از بنیاد راشنبرگ به دلیل انتخاب من شرکت در برنامه تک به تک و حمایت از خلق شدن این مجموعه عکس، سپاسگذارم.”
به گفته “کریستی مکلیر”، مدیر اجرایی بنیاد رابرت راشنبرگ، “از طریق برنامه تک به تک، این بنیاد تلاش در ادامه دادن راه راشنبرگ در خلق آثاری هنری را دارد که سعی در افزودن سطح درک از تجربه انسانی را دارند، آثار جدید شیرین، این صورتهای فوقالعاده که پر از آثار از دست دادگیاند، زبانی جهانی را برای تجربهای که هر انسانی آنرا میتواند درک کند، به وجود میآورند، بدون در نظر گرفتن جایی که در آن زندگی میکنیم، یا چیزی که به آن باور داریم و تفاوتهایی که به نظر میآید که مارا از یکدیگر جدا میکنند. “خانهمان آتش گرفتهست”، ما را به یاد انسانیت مشترکمان میاندازد، و ما از این همکاری با شیرین و حمایت از این سری آثار جدید او احساس خوشحالی میکنیم.”
دو نسخه چاپی محدود از این سری از طریق “آرت اسپیس” (Artspace) به فروش رسیده و درآمد حاصل از آن در اختیار سازمانی که به انتخاب نشاط و در زمینه حقوق بشر در مصر فعالیت میکنند، قرار خواهد گرفت.
درباره شیرین نشاط:
هنرمند و فیلمساز ایرانی شیرین نشاط تاکنون نمایشگاههای انفرادی و گروهی بسیاری را در گالریها و موزههای جهان برگزار کرده است: انستیتوی هنرهای دیترویت، هامبورگر بانهوف در برلین، موزه هنرهای معاصر مونرئال، گالری سرپنتین در لندن، موزه استدلیک آمستردام، و مرکز هنری واکر در مینیاپلیس. او تاکنون جوایز بسیاری را چون شیر طلایی دوسالانه ونیز (۱۹۹۹)، جایزه آزادی هیروشیما (۲۰۰۵)، جایزه دوروتی و لیلیان گیش (۲۰۰۶)، و جایره کریستال اجلاس اقتصادی جهان، داووس (۲۰۱۴) را به دست آورده است. اولین فیلم بلند شیرین نشاط با عنوان “زنان بدون مردان” توانست شیر نقرهای بهترین کارگردانی جشنواره فیلم ونیز را از آن او کند. در سال ۲۰۱۰، هافینگتون پست شیرین نشاط را به عنوان هنرمند دهه انتخاب کرد.
