بایگانی دسته ی خبرها

تاریخ؛ ۹ اردیبهشت ۱۳۹۶

خانه هنرمندان ایران میزبان نمایشگاهی در حمایت از حیات‌وحش می‌شود.

گالری بهار خانه هنرمندان ایران از ۸ تا ۱۵ اردیبهشت میزبان نمایشگاه تصویرسازی با موضوع حیات‌وحش ایران است. این نمایشگاه توسط گروه هنری “توما” با همکاری انجمن تصویرسازان ایران برپا می‌شود.

نمایشگاه تصویرسازی گروه هنری توما با حضور ۴۴ هنرمند با همکاری انجمن تصویرگران ایران جمعه ۸ اردیبهشت ساعت ۱۷ ;کشایش مییابد، و در روز بازگشایی از کتاب الکترونیکی نمایشگاه رونمایی خواهد شد.

موضوع این نمایشگاه حیات‌وحش ایران است و در آن ۵۰ اثر به نمایش درمی‌آید و درصدی از سود نمایشگاه برای بهبود حیات‌وحش ایران صرف خواهد شد.

گروه هنری “توما” سعی دارد تا با همراه کردن هنرمندان در رشته‌های مختلف پیوندی دائمی میان هنر و طبیعت ایجاد کند و بستری را فراهم کند تا با استفاده از زبان هنر، اقشار مختلف جامعه را آگاهی بخشد و با آثار هنری درقالب‌های مختلف راهکاری نو برای درمان مشکلات زیست محیطی پیدا کند. گروه هنری توما با همکاری انجمن تصویرگران ایران از مرداد ۱۳۹۵ آغاز به کار کرد و تا به امروز با بیش از ۱۰۰ هنرمند همکاری کرده است و پروژه‌های مختلفی را پیش برده است.

نگین احتسابیان، علیرضا اوجی، رومینا جزایری، عسل حاذقی، افسانه خرمشاهی، رزیتا دارا، معظمه دهقان، پژمان رحیمی‎زاده، ایلگار رحیمی، هما رستمی، سعیده رضایی‎بدر، لیلا رفاهی، سبا عربشاهی، ندا سجادی، مهناز سعادت‎ کیا، نرگس سعیدی، مژگان سعیدیان، انیس سلطانی، مهناز سلیمان‎نژاد، کمال طباطبائی، سارا طبیب‎زاده، نازنین طهایی، مریم طهماسبی، نرگس طهماسبی، احسان عبدالهی، مسلم علم‎زاده، سمیه علیپور، آرزو عمیدی، نسترن عنبری، فرشته جعفری‎فرمند، مُهَنا فضلی، نیکو فلاح، فاطمه قاسمی، پدرام کازرونی، گریز گرگانی، حمیده محبی، زهرا محمدی، نرجس محمدی، غزل مزینانی، مائده مصورزاده، ستاره معتضدی، حنانه ملک‎پور، الهه میرباباییان، رضا میرشجاعی، فاطمه نخعی، مهسا نورعلیزاده و یگانه یعقوب‎نژاد هنرمندان حاضر در این نمایشگاه هستند.

نمایشگاه گروه هنری توما از هشتم تا ۱۵ اردیبهشت در گالری بهار خانه هنرمندان ایران برپا خواهد بود.

منبع: ایسنا

تاریخ: ۶ اردیبهشت ۱۳۹۶

هفته‌ی خاورزمین‌گرایی و خاورمیانه ساسبیز دربرگیرنده‌ی سه حراجی است که به بیش از ۱۰۰۰ سال تولید هنری اختصاص داده شده و عبارتند از: حراج خاورمین‌گرایی؛ هنرهای دنیای اسلامی و هنر سده‌ی بیستم/خاورمیانه. این حراجی‌ها هنری را به نمایش می‌گذارد که که از سده‌ی نهم تا نوزدهم میلادی در چندین امپراطوری در خاورمیانه شکوفا بودند. این آثار از این گذشته تاثیر این مناطق را بر اروپایی‌هایی نشان می‌دهد که از پیش‌گامان سبک خاورزمین‌گرایی در هنر باخترزمین شدند. مجموعه‌داران و هنرشناسان می‌توانند بازده هنری نسل مدرن هنرمندانی را کندوکاو کنند که به این رشته‌ی مفتون‌کننده‌ی انگاره‌ها , فرهنگ‌های نگاره‌ای تاریخی ادامه می‌دهند.

در حراج آوریل امسال هنرهای دنیای اسلامی که سه قاره و هزار سال را دربرمی‌گیرد برگزیده‌ی هیجان‌انگیزی از بافته‌های عثمانی از مجموعه‌ی باارزش آرجین بناکی سالواگو را به حراج می‌گذارد که برای نخستین بار دیده می‌شوند. یک لعل از زمان امپراطوری مغول و برگزیده‌ی حیرت‌آوری از جواهرات و اسطرلاب کمیابی از سال ۱۰۲۰ میلادی از دیگر گنجیه‌هایی است که در این حراج چکش می‌خورند.

در میان کارهای سنتی و معاصر هنرمندان نام‌آوری که در حراجی سده‌ی بیستم خاورمیانه به فروش گذاشته می‌شوند؛ کاری از فخرالنسا زید نقاش برجسته‌ی اردنی؛ منیر فرمان‌فرمایان؛ جورج امانوئل اوپیز و بهمن محصص دیده می‌شود. دو حراج نخست روز سه‌شنبه ۲۵ آوریل برگزار شد. حراج سوم هنر سده‌ی بیستم/خاورمیانه کارهایی از هنرمندان شمال افریقا؛ ترکیه؛ خاورمیانه و ایران را دربرمی‌گیرد. حراج خاورزمینی تندیس‌ها و نقاشی‌هایی را به نمایش می‌گذارد که مردمان؛ مناضر و آداب افریقای شمالی؛ مصر؛ عربستان و امپراطوی عثمانی سده‌ی

نوزدهم و بیستم میلادی را بازنمایی می‌کنند.

هنرهای دنیای اسلامی که روز چهارشنبه ۲۶ آوریل (۶ اردیبهشت) برگزار می‌شود. به جز رکوییم آمنیبوس (مرگ مارتین لوتر کینگ) بهمن محصص که تاکنون نزد یک مجموعه‌دار امریکایی بوده است؛ «مثلث امید» از «فرمان‌فرماییان» از گرانقیمت‌ترین آثار این حراجی است. دیگر هنرمندان ایرانی که کارشان در این حراجی به فروش گذاشته می‌شوند عبارتند از: یکی از مجموعه‌ تنه‌های درخت سهراب سپهری؛ کار بی‌نامی منوچهر یکتایی و جعفر روحبخش؛ «لالم + لالم» از حسین زنده‌رودی؛ «بازی با واقعیت» بهجت صدر است.

منبع: فراایران

تاریخ‌: ۴ اردیبهشت ۱۳۹۶

جشنواره ملی مجسمه‌های نمکی با حضور هنرمندانی از ۱۱ استان کشور در ۳۰ گروه به مدت دو روز در تالاب کجی نهبندان برگزار شد.

جشنواره‌ای که به مدت شش سال به صورت محلی و بین استانی برگزار می‌شد و برای نخستین بار است که به عنوان یک رویداد ملی، شکلی جدی‌تر به خود گرفته است.

یکی از نقاط بارز و منحصر به فرد این جشنواره حضور پر شور مردمان بومی و اهالی روستاها و شهرستان‌های پیرامون تالاب نمکی در این فستیوال بود که در کنار هنرمندان حرفه‌ای و البته با یک تعامل دو سویه با استادان برجسته آثاری را خلق و به نمایش گذاشتند.

آشنا کردن بومیان با هنر یک اتفاق حیاتی است

به گفته‌ی طاهر شیخ‌الحکمایی یکی از داوران این جشنواره؛ به واقع آن چه در این جشنواره‌ها اهمیت دارد ایجاد بستری برای تعامل میان هنرمندان و مردمی است که زیست‌شان با این مناطق گره خورده است.

در جشنواره‌های این چنین شاید به واقع کار هنری به آن اندازه و به میزان دیگر جشنواره‌ها و سمپوزیوم‌ها اهمیت نداشته باشد اما نکته‌ای که اهمیت دارد این است که ما در یک یا دو روز در کنار هم زندگی می‌کنیم و تجربیات خود را در اختیار یکدیگر قرار می‌دهیم و این موجب ایجاد و گسترش زمینه‌های و بستر‌های مختلفی در دیگر امور زندگی می‌شود.

در واقع تلاش‌هایی از این دست به عنوان یک گردهمایی هنری پسندیده شادابی، نشاط و انگیزه و فکر آفرینی را در کالبد و روح جامعه جاری می‌کند و چه بهتر که این جامعه، در جنوبی‌ترین نقطه خراسان جنوبی رخ بدهد.

ما همه تلاش‌مان این است که مردم و بومیان بیشتر وارد این جشنواره شوند، هر چند نباید فراموش کرد که این فستیوال‌ها برای این که شان و جایگاه خود را حفظ کنند، نیاز به حضور هنرمندان برجسته داخلی و خارجی دارد که بدون شک این اتفاق رخ خواهد داد.

این جشنواره پژوهش را به بومیان آموزش می‌دهد

به گفته‌ی محمدرضا ذبیح‌الله‌زاده (ذبیح) مجسمه‌ساز که از دیگر داوران این جشنواره بود: من بسیار از آثار هنرمندان بومی‌ حیرت‌زده شدم. این افراد در سال‌های پیش نیز در این فستیوال حاضر می‌شدند اما در نهایت یک مار کوچک می‌ساختند که آن هم به نوعی با هزار ترس و لرز و شرم‌ساری ظاهری صورت می‌گرفت.

این روند در شش سال اخیر به نقطه‌ای رسیده است که بسیاری از بومی‌ها در بخش اصلی این مسابقه شرکت می‌کنند و امسال دیدیم که مجسمه‌هایی را ساخته بودند که جدای از فکر از زیبایی‌شناسی برخوردار بودند.

ذبیح‌الله‌زاده گفت: من معتقدم این گونه رویدادها برای بومی‌ها شکلی پژوهش محور دارد. آن‌ها در سال‌های اولیه بیشتر حیوانات بومی همین منطقه را کار می‌کردند و این به علت آن بود که سواد بصری چندان و حافظه دیداری وسیعی نداشتند اما بعد از این که با درست کردن یک تپه و چند خط لاک پشتی را نقش دادند امروز به واقع هم می‌دانند لاک پشت به صورت علمی چگونه موجودی است و هم شکل و پیکره او را بهتر می‌بینند.

این هنرمند مجسمه‌ساز گفت: ما به عنوان هنرمندان حرفه‌ای در این فستیوال تنها نقشی که داریم آن است که بتوانیم زیبایی‌شناسی و حافظه دیداری این افراد را ارتقاء دهیم و به واقع از این افراد توقعی نیست که کار کانسپ‌چوال بسازند اما همین که درباره اثری و مفهوم‌اش سوالی می‌پرسند یعنی این که این جشنواره به نوعی کار خود را کرده است.

منبع: هنرآنلاین