آخرین مقاله

«هنر، راهنمايي براي تبادل زايا ميان فرهنگ هاي جهاني است.» اين شعار و مشي اصلي نمايشگاه «جا به جايي قاره ها» (سفري ميان فرهنگ ها) بود؛ نمايشگاهي که يکي از بزرگترين نمايشگاه هاي هنري آغاز هزاره بود. «جا به جايي قاره ها» کار مشترک چهار نمايشگاه لودويک فوروم شهر آخن (آلمان)، موزه ي بونفانتن شهر ماستريخت (هلند)، استادز گالري شهر هيرلين (آلمان) و موزه ي هنر مدرن شهر لي يژ (بلژيک) بود.

يکي از انواع بنيادين هنر قرن بيستم هنر آوانگارد بود که اگرچه لزوما پيوندي با آوانگاردهاي سياسي (و نظريه هاي اجتماعي، فلسفه هاي تاريخ و ايديولوژي هايي که بر آنها استوار بودند) نداشت اما در معتقدات و جهت گيري هاي آينده ي خود با آنها اشتراک داشت.

خورهه روستائي است در ٢٢٥ کيلومتري جنوب غرب طهران، نزديک شاهراه قم به اصفهان و در سه فرسخي محلات. دو ميل (ستون) يوناني نماي سر از خاک برآورده در آنجا توجه کنجکاوان را از گذشته به خود جلب نموده، بحثها و اظهارنظرهاي بسياري را برانگيخته است.

موزه ي ملي ايران که عمليات ساخت آن در سال ١٣١٣ خ. آغاز و در سال ١٣١٦ در دو قسمت مجزا به بهره برداري رسيد، نه تنها بزرگترين موزه ي باستان شناسي و تاريخ ايران است، بلکه از نظر حجم، کيفيت و تنوع آثار يکي از چند موزه ي بزرگ جهان و به عنوان موزه ي مادر محسوب مي شود. موزه ي ملي از دو بخش و ساختمان مجزا تشکيل شده است: موزه ي ايران باستان که تاريخ تاسيس آن همان ١٣١٦ است و موزه ي دوره ي اسلامي که در سال ١٣٧٥ رسما افتتاح شد.

چند ماه پيش، به دعوتي که از من شد، سفر کوتاهي به ايران کردم. در اين سفر فراموش نشدني دو هفته اي، توانستم از شهرها و نقاط کوچک و بزرگ بسياري ديدن کنم. بعضي را اول بار بود که مي ديدم و برخي را از قبل مي شناختم. کسي که اين نوشته را ميخواند شايد از سابقه ي طولاني فعاليت من در ايران، در زمينهي حفاظت آثار باستاني و مرمت ميراث معماري ايران، از سال ١٣٤٥ تا ١٣٥٩ اطلاع داشته باشد.